COVİD-19 salgını nedeni ile bozuk olan ekonomimizin iyice bozulduğu ve insanların pahalılıktan şikâyet ettiği günleri ve ayları yaşıyoruz.
Yöremizdeki ilk ve orta öğretimde okuyan gençlerin iyi kötü ihtiyaçlarını ailelerinin karışladığı biliniyor.
Sıkıntı yükseköğretim yapan öğrencilerin parasal ihtiyaçları ile ilgili. Daralan ekonomi, ailelerinin gelirleri ile giderlerini karşılayamaz bir duruma geldiği net olarak görülüyor.
Yöremiz kökenli ve onların dostu olan ailelerin üniversite öğrencilerine bu amaçla kurulan vakıf ve dernekler aracılığı ile karşılıksız burs verdiği biliniyor. Bir sorumluluk duygusu içinde burs veren bu özverili hemşehrilerimize teşekkür etmek borcumuzdur.
Bu vakıf ve derneklerin başında benim de kurucular arasında bulunduğum İstanbul’daki ERÇEV Vakfı, Ankara’daki Ermenek Derneği, KONER olarak bilinen Konya’daki Ermenekliler Derneği gelir. Bu sivil toplum örgütlerinin ne denli özverili çalıştığını yakından izliyorum ve biliyorum. Örneğin, hafızam beni yanıltmıyorsa, Ermenek Yöresi öğrencilerine ERÇEV 1999-2000 eğitimi-öğretim yılından beri burs vermektedir. Şimdiye kadar burs verip mezun olan öğrenci sayısı elimde kesin rakam olmamakla beraber binleri çoktan aştı. Bunların çoğu mezun olup hayata atıldılar. Maddi durumu iyi olup iyi kazanan ve adı geçen bu vakıf ve derneklerimizden burs alan öğrencilerimize sesleniyorum:
Üniversiteyi kazandığınız yoksul günleri, çaresizliğin eşiğinde olduğunuz o günleri hatırlayınız ve günümüzde üniversiteye yeni giren, burs ihtiyacı olan kardeşlerinize destek veriniz.
Yukarıda adını verdiğim vakıf ve derneklerimize eski bursiyerlerimizden geri dönüş varve memnuniyetle burs veriyorlar, ama bunların sayısı bir elin beş parmağı kadar. Bu sayının yeterli olduğunu söyleme doğru değil. Bu nedenle maddi durumu iyiye doğru giden ve önceden ister burs alsın istersen almasın gençlerimizin burs vermek suretiyle bu kuruluşlarımızı desteklemesi yöre olan sevgi ve saygı bağı kadar aynı zamanda bir de insanlık borcudur.
Sonuç olarak, yukarıda adı geçen vakıf ve derneklerimizin burs kaynağını sağlayan menşei Ermenek kökenli insanlarımızdır. Bunların çoğu ya çok yaşlandılar ya da vefat ettiler. Bu nedenle bunların yerini ilk evvel dolduracak olan bu kuruluşlardan burs alıp maddi durumu iyi olan gençlerimizdir ki bu gün onların çoğu 35 yaşın üzerinde olan insanlarımızdır.
Ermenek gençliğinin eğitimi için çalışan bu kuruluşlara gönül rahatlığı ile burs verip yeni kuşaklara destek olmak her aydının ve iş adamlarının vicdanı borcudur.
Gerek Ermenek merkezde ve köylerinde, gerek Türkiye ve dünya genelindeki tüm hemşehrilerimizin bu konuda biraz cömert olmalarını yöre insanı olarak rica ediyorum. 05.12.2021 Hasan ŞİMŞEK
Haydarcığım unutmadım, izmir, mersin ve antalya7nın bir şeyler yaptığının farkındayım. özelilkle Antalya7da Kemal Merdan bey'in yalnız onların ne kadar kimlere burs verdikleri hakkında elimde net bir bilgi yoktu. ileriki yazılarımda değerlendireceğim. Hatırlattığını için teşekkürler, Kemal Merdan arkadaşımıza da kolaylıklar dilerim.
Öğrenci burslarını sağlayan Derneklerimizin hangi zor koşullarda burs bulduklarını, bunları öncelikli olarak ailesi sorunlu olan öğrencilere, fakir kız öğrencilerine objektif olarak nasıl dağıtım yaptıklarını yakinen biliyorum. Antalya'da faaliyet gösteren ve öğrencilerimize burs sağlayan Sayın Kemal Merdan Bey'in Başkanı olduğu derneğin gayretleri sanırım unutulmuş. Bu vesile bu yardımsever derneğide hatırlatmak isterim. Bölgemizin sorunlarını her zaman yakinen bölge halkınının gündemine taşıyan Araştırmacı Gazeteci Sayın Hasan Şimşek'e teşekkür ediyorum. Geldiği yeri ve insanlarını hiç bir zaman unutmayan değerli insana selam olsun. Prof.Dr. haydar Öztaş
Bir dönem gururla yoneticilik gorevinde bulundugum Konya Koner Dernegimizde 2006 yilindan bu yana yaklasik iki binbesyuz kisinin uzerinde bir ogrenciye burs verildi.Ne yazik ki geri donus malesef hemen hemen hic yok.Sanirim diger derneklerde de ayni.Bu burslar yeterli miktarda olmadigindan,bazende ogrencilere bir yildan fazla verilemediginden,sanki ihtiyac sahibi ogrencinin maddi durumu iminci yil duzelmis gibi ikincil yil burs alamadigindan bazi sıkintilar yasanmaktadir.Bu nedenle yoneticilerimiz burs verme krterlerini değiştirmeli.Ornegin 150 ogrenciye bir yil,iki yil 150 tl verecegine, az sayida ogrenciye dort yil boyunca bes altiyuz Tl verip sozlesme imzalayarak işe baslayinca geri odemeli olsa,ileride geri dönüşlerle beraber daha cok ogrenciye daha fazla ve gercek ihtiyac sahiplerine,gercek ihtiyaci gorecek miktarda olur.